HI Hi

สวัสดีค่ะ พิคาริเพิ่งกลับมาจากค่ายธรรมะ

สองคืน สามวัน เหนื่อยเมื่อยล้า แต่ก็สนุก พิคาริได้ไปกับเพื่อนไง

ก็ไม่มีอะไร ก็ดีที่ได้ทำความดีซะบ้าง ทำบุญให้จิน ฮิโระ และ คุซาโนะ

ไม่มีอะไรเล่ามากหรอก แต่ชอบประโยคที่พระอาจารย์พูดอ่ะ ประมาณว่า

"ในชีวิตต้องเดินไปข้างหน้า

แม้ต้องฝ่าอุปสรรคซักเท่าไหร่

อย่ายอมแพ้ขอจงก้าวต่อไป

แม้เหนื่อยยากซักแค่ไหนก็ต้องทน

จะหนึ่งก้าว สองก้าวหรือครึ่งก้าว

จะก้าวซ้ายก้าวขวาก้าวหน้าหรือก้าวหลัง

จะก้าวยาวก้าวสั้นก็จงทำ

จะอยู่ไกลอีกกี่ก้าวก็ก้าวไป

แม้จะเหนื่อยแค่ไหนให้รู้ว่า

สักวันคงมาถึงที่หมายของเราเอง"

ทำให้พิคาริคิดได้ จะทำอะไรก็พยายามทำไปก่อน แค่คิดว่าพยายามกสำเร็จไปครึ่ง แล้ว อย่าคิดว่าอะไรที่แปลกใหม่ มันจะเข้ากับเราไม่ได้

คิดว่าเรียนแบบนี้มันไม่ได้ต้องเรียนแต่แบบนั้น มันก็ไม่ถูก ทำอะไรก็ต้องคิดถึงอนาคตไว้ ไม่ใช่แค่วันนี้

พิคาริเคยคิดผิดมาแล้ว ถึงจะกลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่ก็เริ่มต้นใหม่ไม่ได้ แต่ก็พิคาริก็ยังมีทางที่ให้เดินต่อไป

เคยคิดว่าจะเข้าเรียนที่ไหนมันก็เหมือนกัน จบมามีงานทำเหมือนกัน เคยคิดแค่ว่า เรียนที่ไหนก็ได้ที่จะไปต่อที่ญี่ปุ่นได้ ที่ไหนก็เหมือนกัน

แต่มันไม่ใช่ ถ้าไม่ใช่สิ่งที่ชอบฝืนเรียนไปก็เท่านั้น เหมือนกับเอาเวลาที่มีมาทิ้งไปเปล่าๆ เอาอนาคตข้างหน้ามาทิ้งไว้ซะตรงนี้

ทำตามใจของเราน่ะดีที่สุด พยายามฝืนทำในสิ่งที่ดี อดทนแม้ว่าจะเหนื่อย จะขี้เกียจ แต่ก็พยายามทำในสิ่งที่ดีต่ออนาคตตัวเองน่ะ ดีที่สุดแล้ว

อย่าลังเลในสิ่งที่คนอื่นพูด อย่าเชื่อหากสิ่งนั้นไม่ดีกับเรา ไม่มีเหตุผลที่ดีพอสำหรับการที่จะทำมัน ให้เชื่อในสิ่งที่ตนเองคิดว่านี่แหละดีที่สุดสำหรับเราแล้ว

*****************

แค่นี้แหละที่พิคาริอยากพูด อยากให้ทุกคนรู้นะว่าถึงแม้เดินทางไหน มันก็ถึงเส้นชัยเสมอ แต่ปัญหาอยู่ตรงที่ว่า เส้นทางที่เดินไป มันนำไปสู่เส้นชัยที่ดีที่สุดสำหรับเราแล้วหรือ

ขอบคุณค่ะ ทุกคนคิดดีๆก่อนทำนะคะ

บะบายค่ะ

สุดท้ายนี้

พิคาริรักจินที่สุด ทางนี้พิคาริเดินไม่ผิดแน่ๆ ^^